Zwangerschap en Bechterew, hoe gaat dat samen?

bechterew zwangerschap blog

Zwanger zijn en reuma hebben is een spannende combinatie. Als het aangaan van een avontuur waarvan je de uitkomst niet weet. Gedurende mijn zwangerschap is mij veelvuldig de vraag gesteld hoe het met mij gaat. Wat fijn om zoveel geïnteresseerde en lieve mensen om mij heen te hebben! En wat fijn dat jullie hier naar vragen – kennelijk ben ik hierover zo toegankelijk als ik hoop te zijn. Zoals jullie hebben kunnen lezen, heb ik de ziekte van Bechterew. Een reumatische aandoening waardoor bewegen moeilijker wordt en vermoeidheid overheersend aanwezig is. Benieuwd hoe ik het avontuur van Bechterew in combinatie met zwanger zijn ervaar? Pak er snel een kopje koffie/thee bij (dit is mijn langste blog tot dusver).

Zwangerschapswens
Toen Han en ik onze kinderwens bespraken, wisten we dat áls het zou lukken het een spannende en onzekere periode zou worden. Ten eerste omdat ik als kind een heupafwijking heb gehad en ten tweede vanwege Bechterew. Al jaren hield ik mijzelf voor dat mócht ik ooit zwanger raken, het vast niet makkelijk zou worden. Mijn heupafwijking is inmiddels onder controle en was vooral een probleem tussen mijn 12e en 18e levensjaar, maar een zwak punt blijft het. Wetende dat een kindje gedragen wordt door je bekken en bekkenbodem gedurende de zwangerschap en er vervolgens ook nog doorheen moet tijdens de bevalling, overtuigde ik mijzelf ervan dat dit vast niet vanzelf zou gaan. Toen Bechterew er nog bovenop kwam (met bijbehorende rugklachten en vermoeidheid) werd het een optelsom waarvan we de uitkomst niet konden inschatten. We besloten het avontuur aan te gaan en te zien waar het schip zou stranden. De altijd positief ingestelde ik zou hier vast wel mee kunnen dealen, mocht het lastig worden. En dus stopte ik met medicatie op het moment dat mijn lijf zich in een rustige fase bevond. We besloten er voor te gaan!

jerney zwangerschap blog

The ride
Life is a Jerney journey, enjoy the ride! Daar gaan we! Getrouwd, nieuwe baan in het vooruitzicht en zien wat de toekomst ons brengt. Vol positieve energie, want wat er op je pad komt en in welke vorm kun je toch niet inschatten. Op 20 november had ik de eerste positieve zwangerschapstest in handen. ‘Han, we zijn zwanger!’ Dolgelukkig met de uitslag van de test maar nog zo onzeker deelden wij een geheimpje. Diverse onzekere gedachten spookten door mijn hoofd. ‘Als alles maar goed is…’, ‘Hoe zal de zwangerschap verlopen?’, ‘Ik krijg vast bekkeninstabiliteit vroeg in de zwangerschap…’, ‘Zal wel zwaar worden in combinatie met reuma…’ en ga zo maar door. Begrijpelijk, want zwanger zijn is voor mij een nieuwe ervaring en je weet nooit hoe deze negen maanden zullen verlopen. Een deel van deze gedachten komen andere zwangere vrouwen vast bekend voor. Zo goed en zo kwaad als ik kon probeerde ik dit los te laten. Een zwangerschap is iets moois en zolang je kunt moet je er van genieten.

onzekerheid zwanger blog

In januari had ik een controle afspraak bij de reumatoloog. Vol trots meldde ik haar dat wij in verwachting zijn van onze eerste kindje en vroeg ik haar naar de vooruitzichten voor de komende maanden. Ik keek er al een aantal weken naar uit om haar deze vraag te stellen. Zij is immers arts en kan mij vast een realistische prognose geven, dacht ik. Je raadt het al: reuma en zwangerschap laten zich niet voorspellen. Hoe had ik kunnen bedenken antwoord te krijgen op deze brandende vraag? Er is te weinig onderzoek gedaan naar de combinatie van zwangerschap en Bechterew om een prognose te kunnen geven. Door het gewicht en de druk van het kindje, zou ik meer last van mijn bekken kunnen krijgen. Ontstekingen aan grote gewrichten zoals schouders zijn vaak in mindere mate of helemaal niet aanwezig. In de loop van de zwangerschap zou de ademhaling voor problemen kunnen zorgen door een minder beweeglijke borstkas en een buik die in beslag genomen wordt door een kindje. Bij de ene vrouw wordt het een pittige zwangerschap met veel klachten, de andere vrouw ‘fietst’ er doorheen. Over het algemeen is het ziektebeeld na de bevalling gelijk aan het beeld voor de zwangerschap, al kan het een maand na de bevalling opvlammen vanwege veranderende hormonen.

jerney zwanger baby

Nu ik ruim zeven maanden zwanger ben, kan ik melden dat ik niet mag klagen. De babykamer was met 20 weken al aardig op orde, omdat ik bang was bekkeninstabiliteit te krijgen. Tot dusver (en ik moet het afkloppen!) heb ik nauwelijks last van mijn bekken, eigenlijk zelfs minder dan voor de zwangerschap. Tussen de 22-29 weken zwangerschap heb ik wel last gehad van mijn bovenrug. Waarschijnlijk heeft dit met veranderende hormonen te maken gehad. Mijn bovenrug zat vast, waardoor ik continu een zeurende pijn voelde. Ik kon niet lekker zitten, slapen ging zeer moeizaam (hallo slapeloze nachten!) en de pijn straalde uit naar mijn schouder en nek. Inmiddels zijn deze klachten weer verdwenen, waardoor ik letterlijk en figuurlijk beter in mijn vel zit en uitgeruster wakker wordt. Over de bij Bechterew horende vermoeidheid kan ik moeilijk oordelen. Ik ben vaak eerder moe dan een ander en daardoor is het extra belangrijk de balans te bewaken en af en toe nee te zeggen. Ik ben moe (geweest) tijdens de zwangerschap, maar of dat meer is dan de gemiddelde zwangere vrouw durf ik niet te zeggen. Ik voel mij nog fit, wandel en fiets regelmatig en neem daarnaast deel aan Zwangerfit.

let go blog

Let it go!
Tot op heden (en we zijn er nog niet!) kan ik niet anders zeggen dan dat de combinatie van Bechterew en het zwanger zijn mij alles mee valt. De ziekteactiviteit (bah, wat een naar woord) is bij mij niet toegenomen. De angsten die ik had bleken tot dusver onterecht. Ook voor een positive-minded persoon als ik zijn de afgelopen maanden een valkuil en uitdaging geweest.  Mijn lichaam bewijst meer te kunnen dragen dan dat ik van te voren had durven dromen. Inmiddels heb ik vertrouwen gekregen in een natuurlijke bevalling en ga ik met open blik én zonder belemmerende gedachten de komende weken en de bevalling tegemoet. En dat zorgt er voor dat ik momenteel enorm geniet! Dat had ik vanaf het begin af aan moeten doen… Want hoe cliché ook, potverdorie wat is het toch een bijzondere ervaring om zwanger te mogen zijn!

zwanger bechterew blog

Lezen hier moeders of toekomstige moeders mee? Herkennen jullie de onzekerheid aan het begin van de zwangerschap of zat je direct op die roze wolk? Ik lees graag het graag in de reacties! Ook niet-zwangere reacties zijn meer dan welkom! 🙂

Liefs,
Jerney

2 gedachtes over “Zwangerschap en Bechterew, hoe gaat dat samen?

  1. Jantien Scheurwater zegt:

    Hey!
    Bij ons duurde het 1,5 jaar voordat wij zwanger waren. Na een jaar afwachten of we nog wel zwanger zouden worden toch naar het ziekenhuis gegaan. En daar start een golf van onderzoeken. Van controles naar medicatie en verplichte vrijmomeneten waren we zwanger. Dolgelukkig belden we het ziekenhuis voor een echo. Helaas werd onze roze wolk direct een zwarte wolk. We waren wel in verwachting, maar er was geen teken van leven in mijn buik. Na 3 maanden zwanger te zijn van niks, hebben ze een miskraam opgewekt.
    Daarna mochten we niet zwanger worden tot de volgende menstruatie van mij was geweest. Omdat het bij mijn vriend ook erg druk was op het werk en er behoorlijk wat stress was, hebben we een pauze ingelast. Even rust…want stiekem hakt een miskraam er wel in.
    Ergens in mei hadden we weer rust en kwam de gedachte voor een kleine weer snel naar boven.
    Mijn vriend wilde weer een afspraak maken in het ziekenhuis om het traject weer te starten. Maar ik was overtijd en wilde eigenlijk even het weekend afwachten of ik toch een menstruatie zou krijgen. Ik heb een zwangerschapstest gekocht en wat bleek…ik was zwanger. Maar omdat we de eerste keer ook heel blij waren, durfden we dat nu niet te zijn. Toch het ziekenhuis gebeld, maar dan voor een echo. Gelukkig was nu alles wel goed en hoorden we binnen een paar seconden het hartje. Daarna waren we blij met elke weer die we zwanger waren. Ik heb een hele fijne zwangerschap gehad, met natuurlijk altijd in ons achterhoofd of alles goed bleef gaan.
    De bevalling is een ander verhaal. Daar zal ik je niet meteen mee lastig vallen. Ook omdat je het zelf moet ervaren en over je heen moet laten komen.
    Fijn dat alles goed gaat bij je. Ik begrijp je zorgen, geniet van elk moment en elke mijlpaal die jullie halen. Het is echt fantastisch om moeder te zijn.

    • Jerney zegt:

      Dat is niet niks, Jantien! Heel blij om te lezen dat het jullie uiteindelijk ‘vanzelf’ gelukt is! En die bevalling, tsja. Elke bevalling, elk verhaal is anders. De ene wat minder rooskleurig dan de ander. Je hebt gelijk dat iedereen het zelf moet ervaren, dus dat gaan we doen. Ik kan niet anders dan er met ‘open blik’ in gaan en proberen ontspannen te blijven! Dank voor je reactie hier! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *