Concessies doen door vermoeidheid

vermoeidheid_bechterew_slaap

Ik ben vaker dan gemiddeld moe. En ik weet dat ik daarin niet de enige ben. Toch is dit iets waar ik maar moeilijk mee kan omgaan. Ik slaap voldoende, eet gezond, beweeg en leef een normaal leven. Het hoort bij mij, maar is verdomde lastig. Zo ook nu. Hier zit ik dan, terwijl manlief naar salsales is. Daar had ik ook moeten zijn, om samen met hem te dansen, lachen en een uur plezier te maken. Ik heb er zelf voor gekozen om thuis te blijven, om mijn energie te sparen.

Vermoeidheid is één van de vervelendste bijverschijnselen van Bechterew. Het is overheersend en treed vaak onverwachts op. En het allervervelendst: er is geen medicijn voor. Als ik pijn heb, of er zijn ontstekingen actief, dan kan ik ontstekingsremmende pijnstillers nemen. Het enige wat ik kan doen tegen de vermoeidheid is aan mezelf denken, voldoende rust nemen (af en toe even een dutje doen), niet teveel hooi op mijn vork nemen en de activiteiten verspreiden.

todolist_niets

Vandaag is de vermoeidheid overheersend aanwezig. Ik heb een goede week achter de rug en voel me verder lekker. Omdat het afgelopen weekend Pinksteren was, heb ik deze week 4 dagen gewerkt. Prima toch, hoor ik je zeggen? Inderdaad, maar toch heb ik kennelijk teveel hooi op mijn vork genomen. Dinsdagavond had ik een inspirerende avond op mijn werk over ‘Cultural Awareness’. Woensdagavond is mijn Flamenco avond, en dus heb ik gedanst. Heerlijk, even een momentje voor mezelf, lekker bewegen (lees: alles los maken) en lachen met de dames. Donderdag avond ben ik met mijn zusje naar Den Bosch geweest, op zoek naar een outfit voor haar voor de bruiloft. Wát een zoektocht, maar wat was het gezellig. Ontspannen slenterden we door de stad en kletsten we bij. Vrijdagavond was een heerlijk ontspannen bank- hang avond. Deze avond laadde de batterij weer wat op, om vervolgens zaterdag de hele dag op stap te gaan (Ikea, Primark, Media Markt). Kennelijk waren deze leuke, gezellige en inspirerende avonden samen in één week toch iets te veel van het goede. En helaas voel ik dat pas achteraf.

smurf_chagrijnig

En dus zit ik nu thuis. Flink te balen, want ik geniet van de salsalessen samen met Han. En ik voel me waardeloos, omdat ik heb afgezegd. Net alsof ik te lui ben om van de bank af te komen of geen zin heb. Wat moeten de medecursisten wel niet van me denken? En wat ben ik voor een waardeloze partner om Han alleen op pad te sturen? Als ik mee was gegaan, hadden we vast weer flink gelachen. Maar dan had ik het morgen gevoeld en ik wil niet dat mijn werk er onder lijdt. Dus doe ik concessies in mijn privéleven. Ik weet het, ik moet aan mijzelf denken en me niets aantrekken van anderen. Het komt wel weer goed en ik ben zeker niet zielig! Je hoeft met mij geen medelijden te hebben, echt niet. Maar wat blijft het zoeken naar de juiste balans verrekte lastig. Ach, morgen weer een dag. Hopelijk weer vol energie.

smile_blog_jerney

Wat zijn jouw uitdagen en wat vind jij enorm lastig?

Liefs,
Jerney

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *